Informacja o pożarze wrzesińskiego muzeum zastała mnie w Krakowie. Byłem zszokowany, że na portalu Gazeta.pl jako pierwszy link w najważniejszych wydarzeniach, wyróżniony pogrubioną czcionką brzmiał mniej więcej tak: „We Wrześni płonie muzeum”.

Dziś po pracy spieszyłem by zdążyć do mojego kiosku przed zamknięciem i zakupić nowy numer "Tygodnika". Gdy wszedłem do salonu prasowego (bo tak to się współcześnie zwykło nazywać) ujrzałem zupełnie obcą mi twarz ekspedientki. Niespecjalnie się tym przejąłem, albowiem rzadko bywam (chyba zdarzyło mi się to po raz pierwszy od niepamiętnych czasów) w tym kiosku po południu - zwykłem kupować "Tygodnik" zwykle rano. A że dziś akurat się nie udało...

No to wielki wrzesiński festiwal się odbył. Tym razem pod szyldem Wrzesińskiego Weekendu Muzycznego władza zafundowała spragnionym czegokolwiek, co znamiona kultury popularnej nosi, kilka koncertów i kabaret. Generalnie moja ocena wydarzeń rozłożonych gdzieś pomiędzy dni dla tych, co czczą ustrój poprzedni, a tych którzy czczą ustrój sprzed kilkuset lat (wybaczcie, że w to pomiędzy nie wstawiłem ustroju współczesnej dwunastogwiazdkowej Europy) jest dobra. No ale muszę napisać przecieć coś więcej...

Dziś po pracy spieszyłem by zdążyć do mojego kiosku przed zamknięciem i zakupić nowy numer "Tygodnika". Gdy wszedłem do salonu prasowego (bo tak to się współcześnie zwykło nazywać) ujrzałem zupełnie obcą mi twarz ekspedientki. Niespecjalnie się tym przejąłem, albowiem rzadko bywam (chyba zdarzyło mi się to po raz pierwszy od niepamiętnych czasów) w tym kiosku po południu - zwykłem kupować "Tygodnik" zwykle rano. A że dziś akurat się nie udało...

Nieczęsto mam przyjemność przeglądać „Fotografię”. Zdziwił mnie więc widok okładki ostatniego numeru tego kwartalnika, bądź co bądź z wrzesińskim rodowodem, w jednym z salonów prasowych poznańskiego głównego dworca kolejowego. Zdziwiło mnie też, że na jednej ze stron znalazła się reklama Wrześni.

Chciałem temat ów przemilczeć, no bo co mi do spraw szkolnych. Ale czarę mej goryczy przelała i tym samym zmusiła mnie do wyrażenia swej opinii na blogu owym ostatnia publikacja na łamach „Wiadomości Wrzesińskich”. Trudno bowiem zaakceptować tak ewidentne mijanie się z prawdą osób odpowiedzialnych za wychowanie.

Niełatwo przychodzi mi pisać tekst ów, bo – po pierwsze nie jest on tożsamy z przyjętą wcześniej linią programową tego bloga, a po drugie... Zresztą nie ważne co po drugie. Ocenę postaram się ograniczyć do spojrzenia możliwie najbardziej kulturalnego.

Nowy Rok dla wrzesińskiej kultury zaczyna się bardzo optymistycznie. Oto bowiem przeczytałem w ostatnim numerze „Wiadomości Wrzesińskich”, że ćwierćetatowy dyrektor WOK-u Sebastian Mazurkiewicz szybko zabrał się za nową pracę. Co więcej, w moim odczuciu podjął słuszne kroki! A tego to już dawno we wrzesińskiej kulturze nie było.

Cieszę się, że tuż przed świętami mogę napisać na blogu coś miłego dzięki naszym władzom. Otóż ponoć w kościółku poewangelickim w Miłosławiu nareszcie ma się coś zacząć dziać, albowiem pieczę nad nim przejąć ma powiat i uczynić zeń centralę Powiatowego Centrum Kultury.

Oto okazało się to, co okazać się musiało – Michała Bajora koncert został odwołany. Stało się tak ze względu na zbyt małe zainteresowanie owym wydarzeniem, bądź co bądź kulturalnym. Gdzież zatem leżą przyczyny tego, że Wrześnianie nie chcą słuchać tego wybitnego artysty?